Majówka!

Bez komputera i nawet myślenia o pisaniu. ;)
Pora na odpoczynek, zasłużony,o czym pewnie można będzie się przekonać jeszcze w tym roku. Dużo ostatnio zrobiłam i pora naładować akumulatorki.

Anioły

Przydarzyły mi się dwa razy, tego samego dnia, 16 marca. :)

Pierwszy przyszedł rano. Dowiedziałam się, że już jesienią zostanie wydana moja skończona zaledwie chwilę wcześniej powieść - z aniołem w tytule. :)

Wieczorem wzięłam udział w uroczystej gali podczas której wręczano statuetki "Anioła Sukcesu:. Wiedziałam, że zostałam nominowana w kategorii Kultura i Oświata, jednak absolutnie nie spodziewałam się, że w moim domu jeszcze tego samego dnia zamieszka kolejny anioł. :) Jestem ogromnie wdzięczna i dumna z powodu tak niezwykłego wyróżnienia. :)

Serdecznie gratuluję wszystkim pozostałym wyróżnionym! :)

Dawno nie byłam na spacerze

Jesień, to taka dziwna pora roku. Niby piękna, kolorowa, nastrojowa, ale... No właśnie, dla mnie ostatnio więcej jest tego "ale", bo zimno, bo mokro, bo za szybko ciemno, bo przez to czasem niewiele się chce...

Poza tym mnie jesień na ogół kojarzy się z czekaniem. Na to, aż znów wyrośnie, zakwitnie, zaowocuje, i co najważniejsze ogrzeje. Z utęsknieniem czekam na następne lato, na to wyjątkowo, bo tego lata oprócz słońca będzie coś jeszcze - na półkach w księgarni aż dwie  moje nowe książki. Pierwsza - zanim jeszcze się to lato zacznie, druga wraz z jego końcem. Będzie też jeszcze jedna - mniej więcej w środku lata, ale ta wówczas prawdopodobnie dopiero trafi do wydawcy.

Pisarki po godzinach ;)

Wpadły do mnie w ostatnim dniu wakacji, południowym i północnym wiatrem, (zresztą same jak wicherki, co widać na zdjęciach) fantastyczne pisarki. To był krótki,  ale intensywny czas, którym w maleńkiej części dzielę się z Wami. W maleńkiej,  ponieważ spotkanie miało charakter wyłącznie prywatny, więc naturalnie nie pokażę wszystkiego ;),  a jedynie to, co już sobie za przyzwoleniem wszystkich zainteresowanych hula na facebooku.

Zdjęcia,  które mówią same za siebie.

Na spacerze. W tle - jezioro Orzyc w Zalesiu (fot. M. Warda)

Powrót do raju i bujanie na trzy sposoby. :)

Po licznych wyjazdach i tułaniu się po miejscach mniej lub bardziej (ze zdecydowanym wskazaniem na bardziej) przyjemnych, nadszedł czas powrotu do pracy, domowej rzeczywistości i... mojego osobistego raju, bo przecież nie samą pracą człowiek żyje. 

Można też zawsze jedno i drugie pożytecznie połączyć, bo podobno bujanie ogromnie pozytywnie wpływa na pracę mózgu i pomaga w koncentracji, więc z zapałem i codziennie bujam się!  :)

Seks na plaży

Tytuł posta nie będzie kontrowersyjny, jeśli skojarzony zostanie z popularnym (pysznym zresztą) drinkiem z palemką. Będzie, jeśli zostanie potraktowany dosłownie, w pełnym wszystkich trzech słów znaczeniu, wprost i bez ogródek. I właśnie w tej drugiej, duuużo mniej pruderyjnej wersji znaleźć go można w jednej z moich powieści, ale... mimo to nie w takiej postaci, jak mogłaby być widziana owa, hmm... sytuacja, którą to został obalony pewien mit.

Pocztówki z wakacji

W każdym miasteczku najciekawsze są miejsca, gdzie rzadko docierają turyści, czyli ciasne uliczki, gdzie suszy się pranie, cudze podwórka i otwarte okna przez które ucieka zapach jedzenia i dźwięki rozmów. Kwintesencja lokalnego klimatu. Coś fantastycznego...

To dlatego bohaterki "Sekretu zegarmistrza" zwiedzają prowansalskie zaułki zamiast głównej promenady pełnej kramów z pamiątkami. Sama zawsze zwiedzam podobnie. :)

Gdy słonko przygrzewa

I gdy grzeje zbyt mocno, człowiek w końcu szuka cienia. Dokładnie tak, jak te owieczki, które jakby nie dostrzegały, że słoneczko dalej przypala im ... ogonki. ;)

O bałwankach z kamieni i głębszym sensie życia ;)

Zdjęcie z wakacji sprzed kilku lat. 

Zrobione przypadkiem, w trakcie przejazdu skądś dokądś, na przydrożnym parkingu w Słowenii. W tym roku będę przejeżdżać w pobliżu tego miejsca, dlatego sobie o nim przypomniałam. Również dlatego, że coś ważnego mi uświadomiło.

Daj się przekonać!

Tak brzmi nazwa jednego z koktajli, o których postanowiłam dziś napisać. 

Wybrałam go, ponieważ chciałabym Was przekonać do ich picia. "Koktajle" są dla zdrowia, urody, dobrego samopoczucia i wielu innych powodów, które zostały ułożone w rozdziały w trzech tomach przepisów autorstwa Katarzyny Błażejewskiej-Stuhr. 

Autorka jest dietetykiem klinicznym i psychodietetykiem i to był główny powód (zaufanie do kompetencji profesjonalistki), dla którego wybrałam właśnie tę, a nie inną pozycję (bo podobnych znalazłam więcej), gdy postanowiłam zrezygnować z aptecznych suplementów diety, ponieważ dla mnie równie ważny jak smak jest  cel, dla którego piję koktajl. 

Niedzielny offtop i sweter cioci Mani

Z wełny od ciocinych owiec. Wydziergany przez nią na wzór tego z plakatu (pisałam o tym tu - klik), gdy byłam nastolatką. Pamiętam, jak ciocia pieczołowicie liczyła krzyżyki na wyrysowanym wcześniej schemacie i oczka na swoich drutach. Miała wielki talent plastyczny, umiała wyczarowywać prawdziwe cuda, nie tylko z włóczki, ale z niemal wszystkiego, co wpadło jej w ręce.

Zgodnie z obietnicą sweter wydobyłam dziś z pudła z pamiątkami, a nawet przymierzyłam. Okazało się, że wbrew temu, co pisałam wcześniej, wcale nie jest za mały. Właściwie nie wiem dlaczego postanowiłam, że nie będę go już nosić. Bo raczej nie dlatego, że przez kota Sylwestra i Tweety'ego już mi nie wypada.

Ciocia Mania

Właściwie moja ciocia Mania, choć stopień spowinowacenia, bo nawet nie pokrewieństwa między nami niezbyt bliski - jej teściowa była siostrą mojego dziadka.

Ciocia Mania mieszkała w maleńkiej podlaskiej wsi położonej niedaleko rzeki Wissy.

Wspólnie z wujkiem Stasiem hodowali owce i uprawiali tytoń. Po ich podwórku często pałętały się pawie, bażanty, sarny, jelenie i tym podobne zwierzaki, które gdzieś z nieznanego mi do dziś powodu tam zaplątywały się między te domowe.

Dlaczego tak lubię czerwiec?

Bo lubię, i to bardzo. :) Może dlatego, że właśnie w czerwcu przyszłam na świat? Albo dlatego, że wtedy tak miło się czeka na wszystko co wyrasta, dojrzewa i za chwilę będzie ogromnie smaczne. Truskawki, czereśnie, poziomki, jagody; sałatę, rzodkiewki, szczypiorek i całą resztę. Czeka się też na wakacje, bo wtedy jest więcej czasu na rzeczy, które się chce, a nie musi. Na przykład jest czas na czytanie bez ograniczeń, w dowolnym czasie, nie tylko przed snem, kilkadziesiąt wyrwanych z  późnego wieczoru minut, zanim oczy same zamkną się ze zmęczenia.

Może ze względu na to wszystko większość moich książek zaczyna się w czerwcu, tuż przed, albo na samym początku wakacji. A najbardziej czerwcowy i wakacyjny jest "Sekret zegarmistrza", w którym Lena pije kompot z czereśni i z utęsknieniem czeka na pierwsze papierówki, a Honorata robi konfiturę fiołkową z ostatnich fiołków kwitnących przy werandzie. Czerwcowa jest też jego druga część, która rozpoczyna się puszczaniem wianków w nurt Biebrzy w Noc Świętojańską. 

Dlatego zawsze pytana przez czytelników, którą z moich książek polecam na wakacje, zawsze w pierwszej kolejności wymieniam "Sekret zegarmistrza", dzięki któremu zwiedzicie z jego bohaterami nie tylko cudowne, swojskie Podlasie, ale i pachnącą lawendą i fiołkami Prowansję.

Plany na wakacje

Powoli się klarują, właściwie kolejne, bo wcześniejsze trzeba było przełożyć na inny, lepszy czas. Do niedawna miałam jechać tam, gdzie potoczy się akcja mojej kolejnej książki, jednak okazało się, że nie mogę, ponieważ muszę zostać ze względu na tę, którą piszę teraz. Tak się jakoś poskładało, poprzesuwało w czasie i namieszało, że wyszło jak chciało. ;) Widać tak miało być, a z efektu jestem zadowolona i nie mogę się go doczekać.

Niedzielny offtop o tym, co bym chciała, ale na razie nie mogę...

Bardzo chciałabym wreszcie odpocząć. Myślę o tym ostatnio bardzo intensywnie, a im więcej myślę, tym więcej pracuję, bo wtedy odpocznę szybciej. Z tego powodu jestem coraz bardziej zmęczona, więc znów myślę o odpoczynku. A wtedy pracuję więcej...

Offtop - nieofftop z okazji Dnia Mamy

Nieofftop, bo offtopy miały nie być o książkach. Niestety, dość trudno mówić jest o czymkolwiek, nie zahaczając choćby tylko rożkiem o książki. ;)

A offtop być musi, bo dziś święto. Dzień Mamy.

Ja z kolei muszę, po prostu muszę pochwalić się prezentem, który dziś dostałam -  Własnoręcznie zrobiona zakładka do książki. Najpiękniejsza na świecie! :)

Wszystkim Mamom życzę tyle radości, ile tylko zdołają udźwignąć, szczęścia, ile są w stanie objąć i miłości bez żadnych limitów! :)

Zwyczajowy offtop niedzielny i efekt motyla

Offtop jak zwykle, konsekwentnie nieksiążkowy, skoro sama tak ustaliłam, mimo że dusza i serce rwie się, żeby już teraz, dziś podzielić się wrażeniami z Warszawskich Targów Książki. 

Trudno, napiszę o tym jutro. ;)

Zresztą wrażeń było tyle, że do jutra raczej nie wystygną. Poza tym doszły do nich inne, takie o których mogę napisać już dziś, bo są zgodne z offtopowym regulaminem.

Niedzielny offtop relaksacyjny

W pełnym tego słowa znaczeniu.
Najbliższe półtora miesiąca będzie dla mnie ogromnie pracowita, dlatego postanowiłam wcześniej doładować porządnie akumulatorki. Przeznaczyłam na to cały weekend.

Nieplanowany majówkowy offtop

Offtopy miały być co prawda tylko w niedzielę, ale skoro dziś święto i dzień wolny od pracy... :)

A ponieważ następny (niedzielny) wpis offtopowy miał być o tym, dlaczego zwykle do stroju sportowego pasuje mi sylwestrowa torebka, pozostaje mi trzymać się zapowiedzianego tematu.

Dlatego dziś założyłam strój sportowy. Bez torebki, ponieważ torebka towarzyszy mi tylko przy brzydkiej pogodzie (więcej o tym w niedzielę ;) ). 

Tymczasem dziś...

Już dawno powinnam o tym napisać...

Chodzi mi o prywatne wiadomości. :)

Większość listów które otrzymuję na moją skrzynkę blogową zaczyna się od wątpliwości dotyczących tego, czy można do mnie napisać, czy wypada, czy powód nie jest zbyt błahy, czy odpiszę. 

Zupełnie niepotrzebnie! Bo nie tylko można, a nawet trzeba, jeśli tylko ktoś ma ochotę (bo powodu może nie mieć nawet żadnego), ponieważ bardzo lubię dostawać maile od czytelników i właśnie dlatego mój adres podany jest na stronie. Odpiszę z ogromną przyjemnością, również na wiadomości na facebooku – o ile tylko nie są anonimowe, albo nie zaczynają się od słów: „Hi sweety…”, czy czymś w tym rodzaju. ;)